ਮੱਸਿਆ ਉਹ ਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਅਤੇ ਚੰਦ ਦੀ ਅਮਾਵਸ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸ ਜਾਂ ਕਰਮਕਾਂਡ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ। ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹਰ ਦਿਨ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦੀ ਯਾਦ, ਨਾਮ ਸਿਮਰਨ ਅਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਜੀਵਨ ਜੀਊਣ ਲਈ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੱਸਿਆ ਦਾ ਅਸਲ ਮਹੱਤਵ ਆਤਮਿਕ ਚਿੰਤਨ ਅਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਦੇ ਮਾਰਗ ਤੇ ਤੁਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਮੱਸਿਆ ਦੇ ਦਿਨ ਗੁਰਦੁਆਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੀਰਤਨ ਦਰਬਾਰ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਪਾਠ ਅਤੇ ਕਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਸੰਗਤ ਗੁਰੂ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀ ਹੋ ਕੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਕਈ ਸਿੱਖ ਇਸ ਦਿਨ ਲੰਗਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗਰੀਬਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਸਿੱਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਦਿਨ ਜਾਂ ਤਾਰੀਖ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜੁੜੀ ਹੋਈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰ ਵੇਲੇ ਵਾਹਿਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਮ ਜਪਣਾ ਅਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਬਾਹਰੀ ਰਸਮਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਮਹੱਤਵ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੱਸਿਆ ਦਾ ਦਿਨ ਸਿੱਖਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਰਖਣ ਅਤੇ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੇ ਰਾਹ ‘ਤੇ ਤੁਰਨ ਦਾ ਨਵਾਂ ਸੰਕਲਪ ਕਰਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੱਸਿਆ ਸਿੱਖੀ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤਿਉਹਾਰ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ, ਪਰ ਇਹ ਦਿਨ ਸਿਮਰਨ, ਸੇਵਾ ਅਤੇ ਗੁਰਮਤਿ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਮੌਕਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
Please log in to comment.
